-Waar komen zielen vandaan?
Zo vraagt de zoekende vooraleer hij in zichzelf kijkt.
-Wie het weet mag het zeggen. Het is niet mogelijk om er iets bij voor te stellen of om er over te praten, want er is daar gewoon helemaal niks. Er zijn geen vormen, geen kleuren. Licht en duisternis evenmin. Tijd heeft in deze dimensie geen enkele betekenis. Het is er leeg of vol, wat we maar willen. Grenzen zijn er niet gesteld, afmetingen en afstanden doen er niet toe. Er zijn wordt mogelijk geacht, er van getuigen ook wel, maar dan moet je wel gelovige aanhorigen treffen. En dat is lastig, want iedereen wil toch graag met zekerheid weten hoe het er is. Dus verbeelden we ons maar wat, bij wat er allemaal over wordt verteld. Om er zelf ook over te kunnen vertellen. Gemakshalve reduceren we daarbij soms alles wat er is tot een ondenkbaar niets. Het Absolute Niets. Alles laten we er dan in verdwijnen, zelfs het heden, verleden en toekomst. Een tijdloos zijn, want dat is wat we willen. Een zijn in wat ons bekoort, dat is wat we wensen. En verkrijgen wat we missen, dat is wat we verlangen. Een antwoord op alle vragen, dat is wat we zoeken. Al wat dan nog overblijft is een weten dat nergens nog toe dient omdat alles is zo het is. Woorden zijn dan ook niet meer nodig. Gelukkig maar, want je krijgt het toch niet uitgelegd. Het is uiteindelijk geen kwestie meer van weten hoe het zit, maar gewoon van voelen hoe het is. Het is een staat van geweten hebben en binnen laten komen wat zich aandient. Dat is alles! Niks wetenschappelijks aan.
Zo spreekt de denker, die geen antwoorden heeft.
-Waar komt de materie vandaan?
Zo vraagt de zoekende, die met de vraag de wijsheid al in zich heeft.
-Dat wordt, naar verluid, gevormd door eigenwijze zielen die een soort verbond gesloten hebben. Daardoor lijken ze zielloos. De Grote Ziel staat het allemaal oogluikend toe. Sommige zielen mogen naar eigen goeddunken `n plek innemen. En dat is bepaald niet eenvoudig. Je bestaat dan wel, maar je bent aanvankelijk helemaal niks. Je krijgt pas je eigen betekenis, een eigen identiteit, in relatie tot een omgeving vanaf het moment dat je mag binnenkomen bij degene die jou waarneemt. Ontroeren, dat is dan bijvoorbeeld je missie. Of er simpelweg zijn en laten beleven. In stilstand of voortgedreven door de wind. Meegaan met andere eigenwijze zielen of gewoon luisteren naar oerklanken als de Grote Ziel aan het woord is.
Nou ja, aan het woord…. het is niet meer dan wat roeren in zichzelf. Daarom spreekt men van zielsroerselen. Tot in lengte van dagen, ononderbroken gaat het roeren door. Het is gewoon een tijdloze, betekenisvolle, zielige toestand. Beelden zijn er niet van; misschien is het voor te stellen als een golf die op zichzelf deint. De Grote Ziel die zichzelf vervoert in het Absolute Niets. Misschien wordt dat bedoeld als men spreekt over in vervoering geraken... een los komen van je vaste plek … van jezelf… en opgaan in het beleven van de essentie…. tijdens of na het stoffelijk bestaan. Het aardse leven lijkt niet meer dan een komen en gaan met tussendoor zo nu en dan bijzondere ontmoetingen. Het merkwaardige daarvan is dat die toevallig lijken plaats te vinden. Maar ook daar heeft de Grote Ziel de hand in. Hij helpt de jonge zielen, beetje bij beetje, zodat ze het wat minder moeilijk hebben tijdens hun missie. De eigenwijze zielen vervullen op hun manier hun rol en de ouwe zielen krijgen af en toe de gelegenheid voor een bijzondere ontmoeting. En soms hoeft niet een ziel iets te doen. Dan heeft de Grote Ziel even geen zin om te roeren in zichzelf. Dan laat ook hij alles voor wat het is. Zo`n toestand wordt ook wel sereniteit genoemd.
Zo spreekt de denker, die in zichzelf kijkt.
-Elk wezen heeft z`n eigen werkelijkheid. Ook dat is wetenschappelijk onderzocht. Maar wijzer word je er niet van. Het is wat het is ... en waarom het zo is ... dat zullen we nooit weten ... zolang we hier zijn en niet daar...
Zo spreekt de wijze, die niet meer zoekt.
-Waar?
-Waar niks is.
-Hoe kan dat nou?
-Omdat daar geen tijd en materie is, alleen maar energie.
-Verder niets?
-Da`s alles!
-Ooo ...
-Juist ... zo klinkt het!